This site uses cookies in order to function as expected. By continuing, you are agreeing to our cookie policy.
Agree and close

News Blog uit Jakarta nr 3: business as usual?

Arthur Eijs, secretaris van de Taskforce Biodiversiteit en Natuurlijke Hulpbronnen, is in Jakarta voor de 3e bijeenkomst van de werkgroep Business & Biodiversity Challenge, een van de werkgroepen die actief zijn onder de Convention on Biological Diversity (CBD). Doel van de werkgroep is om de private sector bij de beleidsvorming rond biodiversiteit te betrekken. Hij houdt een digtiaal dagboek bij. Lees mee.

Source Taskforce Biodiversiteit & Natuurlijke Hulpbronnen
Release date 02/12/2009

Op naar de ‘grande finale’. Samen met collega John van Himbergen ontbijten met Annelisa Grigg, van Fauna & Flora International. Met haar de ontvangst geëvalueerd van het Natural Value Initiative, een benchmark waarmee investeerders én bedrijven de biodiversiteitsperformance kunnen nagaan van bedrijven in de food, beverages en tobaccosector. De lancering was bij UNEP – Finance Initiative, twee weken geleden. Sindsdien gonst het. Reuters pakte het op, The Environmental Economist, en van vele kanten uit het bedrijfsleven horen we positieve reacties. Annelisa trots, wij ook een beetje (NVI werd door VROM gefinancierd). Plannen zat om er mee verder te gaan, bijvoorbeeld door alle relevante Nederlandse beursgenoteerde bedrijven eens langs deze maatlat te leggen, samen met ASN of VBDO. Maar.. we hebben haar uitgelegd dat financieel de rek er in Den Haag uitraakt, dus we zullen moeten sprokkelen. Jammer eigenlijk, want we kunnen juist nu slagen maken.
De ochtendsessie van de vergadering begint om 08.15 u met een donderspeech van Gunther Pauli, over diens ‘blue economy’, oftewel een economy gebaseerd op innovaties uit biodiversiteit. Walvisharten als model voor batterijloze toestellen, algenkweek als panacé voor zo’n beetje ieder probleem, zijde ter vervanging van titanium (jawel, en mannen: scheren met zijde zonder je te snijden!) en nog wat voorbeelden. Inspirerend, maar tegelijkertijd iets te dik aangezet. Wel iets om over na te denken als we met de Taskforce adviseren over industriepolitiek en biobased toepassingen.
Daarna zit ik een panel dat aan de hand van vragen uit de zaal suggesties moet doen om op te schalen, door te pakken. Een beetje vreemde discussie: iedereen wil graag verder, tegelijkertijd wordt gesignaleerd dat we nog niet echt het bedrijfsleven voldoende aan tafel hebben, en maken we ons druk over een tekst die we straks naar CoP10-CBD sturen, waar hij in de onderhandelingsmolen terechtkomt en wordt verhaspeld tot een fraaie tekst zonder slagkracht. Business as usual?
We spreken met een aantal mensen (o.a. collega’s uit UK en Duitsland) af dat we dat proberen te voorkomen: er moet en zal wat ons betreft een echt concrete, actiegerichte strategie voor Nagoya CoP10 moeten komen, en anders beter maar niets. We hebben al een 30 cm dikke catalogus van goede voornemens en mooie woorden van vorige CoP’s liggen..
Mijn suggesties in een notendop: aansprekende ambitie neerleggen (Net Positive Impact), de middelen erbij kiezen (en internationale initiatieven zoals BBOP en het Natural Value Initiative durven aanwijzen als leading/ als prioriteit op te pakken), een enabling environment voor met name MKB door o.a. helpdesks, die de weg wijzen in de jungle van wetten, instrumenten, initiatieven, mogelijke partners, en uiteindelijk een pro-actieve overheid, die zijn eigen deel oppakt (duurzaam inkopen) en zorgt voor een level playing field door met name de achterblijvers aan te pakken. Na het panel snel in conclaaf met de mensen van het CBD-secretariaat en Kerry ten Kate, over de voorbereiding van discussies over offsets in CoP10. Mijn suggestie ook te bezien of BBOP een key note adress kan geven tijdens de voorbereidingsconferentie in mei wordt in welwillende overweging genomen (en behoeft dus nazorg). Daarna nog een interview (-tje) voor de CBD-nieuwsbrief en weer terug de zaal in.

De slotsessie wordt een aanfluiting: het CBD-secretariaat had maandag een ‘Jakarta-charter’, een slotverklaring uit de hoge hoed getoverd en uitgezet voor commentaren. Nu, een uur voor sluiting is een aangepaste tekst uitgedeeld. Paniek! Mensen zien hun commentaar niet terug, of verhaspeld. Procedureridders hebben moeite in te stemmen met de werkafspraak om een herziene versie die we vrijdag krijgen uiterlijk volgende week vast te stellen. Alleen dankzij moderator Paul Hohnen haalt het secretariaat én het charter in relatieve gezondheid de eindstreep…
Daarna zowaar buiten het hotel geluncht, even de eerste frisse (nou ja) lucht in 36 uur snuiven. Toen weer naar binnen voor een vrije discussie met mensen van BBOP, waaronder Kerry ten Kate over offsets en supply chains, en over No Nett Loss en de consument. Er zit enorm veel potentie in de offsetting van commodities als palmolie, soja en hout: BBOP praat momenteel met enkele RSPO-bedrijven over offsets met terugwerkende kracht, dus terug naar het moment van conversie. Een hersenkraker die enorm positieve effecten kan hebben voor bescherming van de laatste stukken regenwoud op Sabah. Onze suggestie om ook na te denken over No Nett Loss voor de consument en het opzetten van een schema waarin een ruwe berekening van de voetafdruk volstaat om biodiversiteitcredit te kopen als offset viel niet in goede aarde. Geen goede methodiek, geen garanties dat er echt sprake is van No Nett Loss, en dus geen offset. Lag zeer gevoelig! Kerry is duidelijk bang dat mensen te snel met het concept NNL (in de context van offsets) op de loop gaan en dat de zorgvuldig opgebouwde principes van BBOP straks te grabbel worden gegooid. We hebben haar gerustgesteld: we gaan nadenken over andere modellen (en terminologie) voor de consument.
Verder nog stilgestaan bij de vraag of de offsets van palmolie bij voorkeur moeten worden gestoken in het verbeteren van de biodiversiteit in beschermde, maar gedegradeerde gebieden, of in het eerst beschermen van gebieden (bijvoorbeeld uit concessie halen van gebieden bestemd voor houtkap) en later natuurherstel. Hier zitten behoorlijk ingewikkelde berekeningen achter, en we besluiten er in BBOP-kader nog eens goed over na te denken.

Al met al is de woensdagmiddag zo snel gevuld; om vijf uur stappen we dan in de taxi naar Café Batavia, een van de beste bars in town (Newsweek, 1994) en een van de laatste in goede staat verkerende gebouwen uit de Nederlands-Indische tijd. Na een uur file, bijna-ongelukken, u-bochten, toeteren en zigzaggen tussen duizenden brommertjes constateren we dat Newsweek gelijk heeft.
En nu dus even de blog, om morgen weer fris aan de start te staan van een workshop over het beter karteren van de afhankelijkheden van bedrijven van ecosysteemdiensten (WRI en UNEP). Dat wordt ook weer leuk.
Arthur