This site uses cookies in order to function as expected. By continuing, you are agreeing to our cookie policy.
Agree and close

News Blog uit Jakarta nr 2: No Nett Loss en offsets

Arthur Eijs, secretaris van de Taskforce Biodiversiteit en Natuurlijke Hulpbronnen, is in Jakarta voor de 3e bijeenkomst van de werkgroep Business & Biodiversity Challenge, een van de werkgroepen die actief zijn onder de Convention on Biological Diversity (CBD). Doel van de werkgroep is om de private sector bij de beleidsvorming rond biodiversiteit te betrekken. Hij houdt een digtiaal dagboek bij. Lees mee.

Source Taskforce Biodiversiteit & Natuurlijke Hulpbronnen
Release date 01/12/2009

Deze dag in een ontbijtsessie bijeenkomst van de stuurgroep van het GDM gehad. Daarin steun voor de hoofdlijnen zoals gisteren met de coördinerend consultant, Earthmind, besproken: op CoP10 willen we een procesbesluit, waarin ja wordt gezegd tegen de noodzaak van GDM als aanvullend mechanisme, waarin ja wordt gezegd tegen een formeel onderhandelingsproces en tegen een aantal die daarbij uitgangspunt zijn. Met de stuurgroep vooral gesproken over welke partijen te betrekken. Welke vrienden van het GDM verwachten we (o.a. aantal landen uit het Zuiden), welke vijanden (GEF, vanwege de concurrentie)? China omdat CoP10 in Japan is? ngo’s, vanwege de competitie in een pilotfase met vrijwillige partnerschappen met bedrijven?). Momenten besproken om met deze en andere actoren te spreken. Ben zeer te spreken over het Earthmind team, met een ervaren diplomaat en een econoom met kennis van het biodiversiteitveld. Ook de lunchlezing over het GDM ging goed. Ongeveer 25 deelnemers, en veel positieve reacties. Wel wederom de waarschuwing weg te blijven van een te strikt vergelijk met het CDM; men is niet te spreken over de praktijk van het CDM met hoge transactiekosten en weinig oog voor ontwikkelingsaspecten. Gelukkig was ook de reactie van Duitsland positief: ze zien GDM gelukkig als versterking van hun eigen initiatieven (Life Web Initiatief) en niet als concurrent.

De dag begon vandaag met een key note speech; op deze plek had Jan Ernst zullen staan, nu stond er een CEO van een papier/ pulpproducent die grote stukken van Sumatra ontbost trots te vertellen dat men aldoende grote stukken bos beschermde (feitelijk door gebieden op te sluiten in een cirkel van plantages). Greenpeace verspreidde in de zaal een verhaal waarin het bedrijf (APRIL) werd neergezet als een regelrechte ontbossingboef; het bedrijf claimt dat men door gericht te ontbossen erger voorkomt. De cijfers geven ze gelijk, maar de gekozen oplossing is zo contre coeur, feitelijk second best. Wat ontbreekt, is gerichte bescherming én handhaving door de overheid. Kortom: gemengde gevoelens en een les in hoe gecompliceerd de dagelijkse praktijk is voor bedrijven, overheid én ngo's.
Verder een presentatie van de Malua BioBank, een investeerder die in partnerschap met de overheid van Sabah 34.000 hectare concessiebos uit productie haalt en restaureert. Hier vindt men de hoogste dichtheid orangutans, een levensvatbare populatie tijgers en nog 14 andere Rode lijst soorten. Malua verkoopt credits aan bedrijven die zich groen willen voordoen (en maakt daar geen geheim van). Inmiddels zijn ze in contact gekomen met BBOP en werken ze nu aan kwantitatieve, like-for-like, offsets, waarmee bedrijven ook hard kunnen maken dat de credits toereikend zijn om hun biodiversiteitimpact te compenseren.

In een middagpanel toegelicht hoe Nederland met offsets omgaat. Kon gebruik maken van de publiciteit rond het rapport van de Zuidelijke Rekenkamer over de beleidspraktijk in Brabant: van 23 projecten kon men slechts in 8 gevallen constateren dat de wettelijk vereiste compensatie is uitgevoerd. Slechts in drie gevallen was daarbij sprake van echte compensatie (No Nett Loss). Tja, de Nederlandse praktijk is soms ook niet echt toppie. Heb verteld over de ambities van de Taskforce om een No Nett Loss club te starten van bedrijven die hun impact op biodiversiteit willen kennen, mitigeren en uiteindelijk compenseren. Ook via de keten.
Daar sloeg de man van de Malua BioBank op aan: klanten! En inderdaad, ik moet toegeven dat ik met de gedachte speel om de impact van bedrijven op biodiversiteit grosso modo (80-20) vast te stellen en meer energie te steken in de garantie, dat compensatiecredits kwalitatief goed en betrouwbaar zijn. Dan kunnen we als Nederland snelle stappen maken en zelfs nog voor Nagoya (CoP 10) met koplopende bedrijven laten zien dat we voorop lopen en de richting bepalen. Een uitdaging die ik graag terug in Nederland samen met de deelnemende bedrijven bespreek.

Vanavond nog even voorgesproken met de moderator van de slotsessie morgen, waar ik in een panel zit en moet aangeven wat volgens mij de prioriteiten moeten zijn in de boodschap van deze meeting aan CoP10. Twee elementen die er zeker in zitten: de noodzaak van een duidelijk, meetbaar en ambitieus doel voor de langere termijn (No Nett Loss) en de wenselijkheid van pilots, binnen landen (met BBOP) en tussen landen (via internationale conservation banking). En verder de noodkreet dat we in plaats van de weg te wijzen als overheden snel geneigd zijn nieuwe tools, instrumenten en andere speeltjes te ontwikkelen.
Mijn stelling morgen: we verzuipen het bedrijfsleven met initiatieven, maar helpen niet bij het onderscheiden van goede en slechte instrumenten. Durven kiezen!

Over die slotverklaring is overigens veel gedoe, het secretariaat van de CBD heeft bedacht dat er een Jakarta Charter moet komen (morgen vast te stellen, maar de procedure voor morgen is nog niet helder, dat wordt dus een gezellige bende) en een strategische agenda met meer concrete acties. Die agenda hoeft pas over enkele maanden te worden vastgesteld, wat ons nog enige invloed geeft. Maar was het niet mooi geweest als we daar de discussie nu eens concreet op hadden gericht… Afijn, de belangrijkste zaken (GDM, No Nett Loss, BBOPcontacten, TEEB) doe ik hier in de wandelgangen. Voor morgen: we zullen zien..

Vanuit een regenachtig Jakarta,
Arthur