This site uses cookies in order to function as expected. By continuing, you are agreeing to our cookie policy.
Agree and close

News "De Nederlandse Biodiversiteit" van Buikharige tot Zwaluw

In het boek ‘De Nederlandse biodiversiteit’ wordt de complete Nederlandse biodiversiteit beschreven, 47.800 soorten in totaal. 25 november neemt Ronald Plasterk het eerste exemplaar in ontvangst in Naturalis

Release date 22/11/2010

Nederland is het enige land ter wereld met een dergelijk uitgebreid naslagwerk van de complete biodiversiteit. Dit basisdocument is in eerste instantie bedoeld voor iedereen die in natuur geïnteresseerd is. Het biedt daarnaast aanknopingspunten voor het opstellen van natuurbeleid en het uitvoeren van natuurbeheer.

Voor de telling doen alle soorten mee die sinds 1758 (het jaar waarin Linnaeus zijn boek Systema Naturae publiceerde) gedurende langere tijd in Nederland zijn voorgekomen. “Elk van deze soorten is uniek en heeft haar eigen bijzonderheden,” aldus de schrijvers. “Zo zijn we hand-in-handvliegende galmijten, stampvoetende stofluizen, slavenhoudende mieren en levendbarende dopluizen tegengekomen.”

Nederland is het eerste land dat een zo goed gefundeerd soortenaantal kan geven, maar het blijft een benadering. Vooral van veel ééncelligen (zoals bacteriën) is onze kennis nog beperkt. Regelmatig worden ook nieuwe soorten ontdekt. Tijdens het werken aan dit boek werd zelfs nog een hele nieuwe diergroep ontdekt voor Nederland: de kransdiertjes (Cycliophora). Deze minuscule diertjes leven op de kaken van kreeften.

In ‘De Nederlandse biodiversiteit’ worden niet alleen alle groepen in beeld gebracht. Ook patronen, trends en het beleid komen in aparte hoofdstukken aan bod. In de voorgaande eeuwen is het Nederlandse landschap sterk veranderd: oorspronkelijke natuur is omgezet in agrarisch gebied en verdroging en vermesting hebben grote invloed gehad. Bovendien komen er steeds meer exoten ons land binnen.

Voor het eerst zijn de verspreidingsgegevens van ruim 18.000 dier- en plantensoorten op kaart samengevat. Deze kaart laat zien dat de hoogste diversiteit in de met elkaar verbonden natuurgebieden (de Ecologische Hoofdstructuur) te vinden is, met name op de zandgronden.