This site uses cookies in order to function as expected. By continuing, you are agreeing to our cookie policy.
Agree and close

News Blog uit Nairobi op naar CoP 10 nr 4: Eind goed al goed?

Gisteravond laat, na het sturen van mijn blogje, is er nog een ‘friends of the chair’ geweest, een bijeenkomst waarbij een klein aantal landen door onderhandelen over een tekst. Het dossier ‘Innovatieve financiële mechanismen’ is daarbij onder handen genomen, zoals gezegd met een andere EU-onderhandelaar. De sfeer was direct anders en er is vooruitgang geboekt bij het weghalen van de vele haken in de tekst. Ook een van de twee vermeldingen van het GDM 2010 Initiatief sneuvelt echter, als offer om de Afrikanen en India te laten instemmen met een Europese paragraaf.

Release date 30/05/2010

Een ander voorstel, Zwitsers, waarin ook gesproken wordt over een green development mechanisme, blijft dankzij onze inzet wel gehandhaafd, zij het 'tussen haken'. Opvallend is dat de Afrikanen zich, bij de weigering om de haken rond BBOP en GDM 2010 Initiatief te verwijderen, ondermeer beroepen op het blaadje ECO (zie blog 25 mei). Zo zie je maar, een pak leugens, hoe herkenbaar en onverbloemd ook, kan toch  nadelig uitpakken. Goed gedaan, ECO-NGO’s! Daar heb je de biodiversiteit echt mee geholpen.

De wissel

Vanmorgen dus met gemengde gevoelens opgestaan. Moet ik nou wel of niet blij zijn? Maar mijn dag is goed als we rond 10.00u met Earthmind, Noorwegen, Denemarken en Duitsland een kop koffie drinken en doorpraten over vervolgstappen voor het GDM. De drie landen blijken zeer geïnteresseerd in verdere betrokkenheid en we hebben een goede inhoudelijke bespreking waarin we ondermeer de mogelijkheid van enkele pilots bespreken. CBD-teksten of niet, het GDM krijgt steeds meer meewind.
Gisteren schreef ik over de weinig zelf kritische houding van de EU. Vanmorgen is dat meer dan goed gemaakt toen op bittere toon werd gesproken over de doorgevoerde wissel van onderhandelaars, en de Spaanse voorzitter dat aangreep voor een kritische beschouwing op het onderhandelingsproces tot nu toe. Daarbij haalde hij, waarschijnlijk onbedoeld, flink uit naar de co-voorzitters van de onderhandelingsgroep, waarvan er één uit de EU kwam (en in de zaal zat). Dat leidde weer tot andere reacties, kortom, de spanning liep even flink op. Conclusie waar we het allemaal over eens zijn: de EU moet leren van dit proces. Betere voorbereiding, beter zicht op wat we echt belangrijk vinden en wat niet, en een strategie om onderhandelaars met voldoende flexibel mandaat op pad te sturen.

Biodiversiteitsverdrag zonder tanden

Behalve het positieve gesprek met de ‘vrienden van het GDM’ heb ik ook een gesprek met Katia Karousakis van de OECD en Markus Lehman van het CBD-secretariaat. We zijn het er over eens dat het Biodiversiteitsverdrag aan een flinke opknapbeurt toe is, een proces dat zonder politiek leiderschap niet zal plaatsvinden. Vooralsnog is het een verdrag zonder afdwingbare en kwantitatieve doelen, zonder goede indicatoren, zonder sanctiemogelijkheden en zonder voldoende financiële middelen. De functie van dit soort meetings is daarmee niet eens zozeer het maken van afspraken om de afspraken als zodanig, maar om het dienen als platform voor nieuwe initiatieven en het stimuleren van vernieuwing op nationaal niveau.
De OESO is al wel druk bezig met vernieuwing; onze werkgroep economische aspecten van biodiversiteit, die ik jarenlang heb voorgezeten en waarvan Katia nu secretaris is wordt opgewaardeerd en gaat voortaan ook over watervraagstukken. Maar hoe moeten we de club actief en politiek relevant houden? Uiteindelijk suggereer ik in de discussie om te kijken of we een nieuwe OESO-aanbeveling kunnen doen. Klinkt saai, maar is in de OESO behalve een verdrag zo’n beetje het belangrijkste en zwaarste middel om de lidstaten aan te spreken. En we zitten in het Biodiversiteitsjaar 2010;we bespreken hier op WGRI een aanbeveling om er zelfs een biodiversiteitsdecennium van te maken.. Dan zou de OESO kunnen sporen met een spraakmakende aanbeveling, waarin we met name focussen op de rol van nieuwe, innovatieve marktinstrumenten! Zoals het GDM bijvoorbeeld. Tja, altijd het proberen waard, toch?

Wordt vervolgd

De middagsessie loopt zeer voorspoedig en de meeste aanbevelingen worden na een week onderhandelen zonder al te veel laatste op- en aanmerkingen vastgesteld. Zo denk je woensdag dat het proces helemaal vastloopt, en zo blijkt het allemaal op zijn procedurele pootjes terecht te komen. In ieder geval zijn er aanbevelingen. Of de inhoud ook goed genoeg is om een verschil te maken moet blijken, maar de sfeer aan het eind van de week is een stuk positiever dan aan het begin. We gaan nu op naar Nagoya, met nieuwe vrienden voor het GDM, met onderhandelingsteksten waar we instaan, en met nieuwe energie. De WGREI is uiteindelijk een mooie opsteker gebleken, en we zullen het proces zeker weer een stuk verder kunnen brengen. Maandag direct maar de onderhandelingen aangaan over het budget.

Groet, en tot in Nagoya,

Arthur Eijs, secretaris Taskforce Biodiversiteit en Natuurlijke Hulpbronnen en werkzaam bij VROM