This site uses cookies in order to function as expected. By continuing, you are agreeing to our cookie policy.
Agree and close

News Blog uit Jakarta nr 1: business to do!

Arthur Eijs, secretaris van de Taskforce Biodiversiteit en Natuurlijke Hulpbronnen, is in Jakarta voor de 3e bijeenkomst van de werkgroep Business & Biodiversity Challenge, een van de werkgroepen die actief zijn onder de Convention on Biological Diversity (CBD). Doel van de werkgroep is om de private sector bij de beleidsvorming rond biodiversiteit te betrekken. Hij houdt een digtiaal dagboek bij. Lees mee.

Source Taskforce Biodiversiteit & Natuurlijke Hulpbronnen
Release date 30/11/2009

Vandaag de eerste dag van de 3e CBD-Business & Biodiversity Challenge, een initiatief van de CBD om de private sector te betrekken bij de beleidsvorming rond biodiversiteit. Met succes, want vanaf de 1e bijeenkomst in 2005, in Londen is de aandacht van het bedrijfsleven voor biodiversiteit langzaam maar zeker gegroeid in omvang en weten businessdelegaties beter hun weg te vinden naar de CBD-conferenties van Partijen.
Dit keer wordt de meeting (met Nederlands geld) georganiseerd in Jakarta, Indonesië om vooral bedrijven uit de regio de gelegenheid te geven deel te nemen. Maar ook hier laat de crisis zich voelen: het aantal deelnemende bedrijven is minder dan gehoopt. Uiteindelijk is zo’n 40% van de aanmeldingen gerelateerd aan bedrijfsleven. De key note speech van Jan Ernst de Groot had hier voor een veel duidelijker stempel vanuit het bedrijfsleven kunnen zorgen, jammer dat die niet kon doorgaan.

Eigenlijk is het werk gisteravond al begonnen, direct uit het vliegtuig. Annelisa Grigg van Fauna & Flora International wil met me doorpraten over het slotdocument dat de meeting moet opleveren te bespreken. Nu is het nog te vaag, en we moeten de slag maken van bewustwording naar echte actie. Ik beloof haar er naar te zullen kijken. Samen met collega John van Himbergen spreken we daarna uitgebreid met Sean Gilbert, van Global Reporting Initiative, over diens voorstel om met World Conservation Monitoring Centre onderzoek te gaan doen naar de kwantitatieve afhankelijkheden van bedrijven van ecosysteemdiensten. We spreken af dat we het project van GRI proberen te koppelen aan verwant werk dat plaatsvindt tussen bij het World Resources Institute. En ook de World Business Council on Sustainable Development WBCSD zou betrokken moeten worden.

Maandagochtend eerst een uitgebreide securitybriefing (wat te doen in geval van een bomaanslag) en daarna de nogal obligate openingssessie. Mooie woorden van de organiserende partijen; de Indonesische minister spreekt vooral over de enorme biodiversiteit die Indonesië rijk is (30.000 vaatplanten, 12 % van alle zoogdieren, 70 % van de vogels). Achmed Djoghlaf, uitvoerend secretaris van de CBD bedankt Nederland voor de bijdrage.
James Griffith van de WBCSD presenteert zijn organisatie als een ambitieuze speler, die graag bereid is mee te denken met overheden bij het vormgeven van nieuw beleid. Pas bij de presentatie van Pavan Sukhdev (TEEB) vonkt het even: voor het World Economic Forum in Davos wordt vanuit de voorbereidende groep over biodiversiteit gesteld dat moet worden gestreefd naar een Netto Positieve Bijdrage aan biodiversiteit, ook door bedrijven. Dat zou een ambitieuze uitdaging zijn!

De middagsessie mis ik: Josh Bishop (IUCN) heeft elders een meeting geregeld met vertegenwoordigers van de Indonesische overheid om te praten over TEEB, REDD + en het Green Development Mechanism. Het blijkt een gouden greep. Met zijn vijven (Josh, Pavan, Frank Vorhies, Julian Metcalfe en ik) worden we door het drukke Jakarta naar een ander hotel gebracht, weer zo’n indrukwekkend monster van staal en glas. We spreken er o.a. met Laksmi Dhewanthi, assistant deputy minister van het Milieuministerie, en met de executive director Sembiring van de Indonesian Biodiversity Foundation. We constateren dat GDM en REDD + veel gemeen hebben qua opzet (internationaal betalen voor ecosysteemdiensten), maar dat het bij GDM gaat om een extra stap, voorbij koolstof en bossen. Pavan is sceptisch over de connotatie met het Clean Development Mechanisme, waar hij niet zoveel mee op heeft.

Dan volgt voor een gehoor van ongeveer 20 mensen weer een presentatie over de TEEBstudie en een discussie over het Green Development Mechanisme. Veel positieve reacties. Het is opvallend hoe veel drive en energie er hier bij mensen zit om een succesvol biodiversiteitbeleid op poten te zetten. Ze laten zich niet afschrikken door het gegeven dat het GDM vooralsnog vooral een conceptueel verhaal is dat nader moet worden geconcretiseerd. Ze doen en denken graag mee. Met zoveel enthousiasme lijkt Den Haag me af en toe een saaie boel.

Terug in ons hotel een debriefing en actiepunten voor het GDM-team; daarna een receptie, diewe snel weer ontvluchten om met een aantal mensen teksten te maken voor de slotverklaring.
De avond besteed ik verder aan het doorpraten met de mensen van Earthmind, het bureau dat voor ons het GDM-proces vormgeeft. Basale vragen passeren de revue: wat is de bottom line voor het GDM, straks in Japan, CoP10? En welke landen moeten we nu al gaan bewerken? Kunnen we pilotprojecten opzetten die de basisgedachte van het GDM kunnen illustreren? We vatten onze conclusies samen; we zullen ze morgen in een GDM-werkontbijt aan de stuurgroep voorleggen.

Moe en tevreden naar mijn kamer, rond half twaalf. Dan realiseer ik me dat ik Karen van SenterNovem een blog had beloofd voor de website van de Taskforce . Het tijdsverschil met NL werkt in mijn voordeel. Vroeg op dus, en eerst een blogje. Die is nu af. Op naar het GDMwerkontbijt en dan weer de plenaire discussie in. Vanmiddag in een paneldiscussie over BBOP en offsets. Het wordt weer een busy day.

Arthur