Biodiversiteitsbeleid
Wat is biodiversiteitbeleid
Biodiversiteitbeleid zijn de richtlijnen van overheden en (inter)nationale organisaties die aangeven hoe zij met biodiversiteit om willen gaan en wat zij daarin verwachten van anderen. Vaak vormt biodiversiteit een onderdeel van ander beleid zoals het milieubeleid of het natuurbeleid. Dit komt omdat het belang van biodiversiteit en de veelzijdigheid ervan nog niet altijd erkend wordt. De veelzijdigheid van biodiversiteit betekent ook dat veel andere beleidsterreinen, zoals klimaatbeleid, waterbeleid, internationale handelsverdragen etc. elementen bevatten die raken aan biodiversiteit.
Biodiversiteitbeleid op verschillende niveaus
Nederland werkt internationaal samen aan het stoppen van het verlies aan biodiversiteit en aan een wereldwijd duurzaam gebruik van natuurlijke hulpbronnen. Internationale afspraken op het gebied van biodiversiteit zijn richtinggevend voor het Nederlandse biodiversiteitbeleid. Hier worden een aantal van de belangrijkste genoemd:
- VN-Biodiversiteitsverdrag van 1992 (de CBD), met als doelstellingen het behoud van biodiversiteit, duurzaam gebruik van natuurlijke hulpbronnen en een eerlijke verdeling van opbrengsten van het gebruik van genetische bronnen.
- Millennium Development Goals (MDG's) waar de CBD onderdeel van is.
- De afspraak van wereldleiders om in 2010 te komen tot een belangrijke vermindering van het verlies aan biodiversiteit (afgesproken op WSSD in 2002).
Om handen en voeten te geven aan de drie CBD-doelstellingen (behoud, duurzaam gebruik en een eerlijke verdeling van de opbrengsten van genetische bronnen) en om extra impulsen te geven, wordt in het Nederlandse Beleidsprogramma Biodiversiteit Werkt (2008-2011) de focus gelegd op de meest urgente prioriteiten binnen de lange termijn doelstellingen. Daarbij wordt sterk de nadruk gelegd op functies en waarden van biodiversiteit voor en door mensen (hulpbronkarakter/ecosysteemdiensten).
| Inhoudelijke prioriteiten | Korte toelichting |
| Handelsketens en biodiversiteit | Verduurzaming handel in hout, soja, palmolie, biomassa en veen |
| Betalen voor biodiversiteit en ecosysteemdiensten | Creëren van markten en betalingsmechanismen voor biodiversiteit en ecosysteemdiensten |
| Biodiversiteit werkt | Functioneel gebruik van ecosysteemdiensten in landgebruik (nationaal) en bevordering benutting biodiversiteit in (agro)productieprocessen |
| Ecologische netwerken | Creëren van ecologische netwerken binnen een bredere ecoregionale ontwikkeling |
| Mariene biodiversiteit en duurzame visserij | Behoud en duurzaam gebruik van biodiversiteit in zeeën en oceanen |
Voor meer informatie over het Nederlandse rijksbiodiversiteitbeleid, zie: http://www.biodiversiteit.nl/nederlandse-overheid-biodiversiteit
Verschillende lokale en regionale overheden formuleerden eigen biodiversiteitbeleid en/of stelden biodiversiteitactieplannen vast, waarin zij opnemen hoe zij werken aan biodiversiteit.
Beleid en communicatie
Voor overheden is het belangrijk om in de communicatie aan te sluiten bij het (eigen) vastgestelde biodiversiteitbeleid. Uit het beleid kan immers de communicatieopgave afgeleid worden (wat willen we bereiken). Een analyse van het beleid kan ook duidelijk maken op welke doelgroepen de communicatie gericht moet worden (wie zijn er betrokken bij het bereiken van deze beleidsdoelstelling?) en over welke thema's gecommuniceerd moet worden (wat zijn de inhoudelijke beleidsprioriteiten?).
Ook voor niet-overheden kan het zinvol zijn om aan te sluiten bij onderwerpen en doelen uit het biodiversiteitbeleid. Aansluiting bij beleid kan richting, inhoud en legitimiteit geven aan biodiversiteitcommunicatie en de boodschap in een bredere context plaatsen.